ISANG MAIKLING MAKASAYSAYANG KABUUAN
NG
ANG IGLESYA NG DIYOS
Ang pagkakatatag ng Iglesya ng Dios ay nangyari nang tawagin ni Jesus na sama-sama ang Kaniyang labin-dalawang mga alagad (Marcos 3:13-19) at sa mga iyon naitatag ang Kaniyang Iglesya. Sang- ayon sa kasaysayan ng Iglesya, ito’y naganap humigit kumulang 28 A.D. sa Horns of Hattin malapit sa Jerusalem sa Palestina, ngayon ay kilala na Israel.
Ang Iglesya ay nagpatuloy sa ilalim ng pamamahala ng Dios, pamamahala sa pamamagitan ng dagliang direksiyon ng Dios, lumalago at pagpapalawak hanggang ang impluwensiya nito ay nahulog sa lahat ng kilalang mundo.
Ang tagumpay nito at pagkakakilanlan ay natigil, gayon pa man, noong 325 A.D. sa Sanggunian ng Nicea nang ang Iglesya, na nasa ilalim ng kapangyarihan at impluwensiya ng pamahalaan ng Romano, na pinamumunuan ng panahon ni Emperador Constantino, pinabayaan ang pamamahala ng Dios at itinatag ang isang Episcopal na pamahalaan upang palitan ito. At sa puntong ito, na ang tunay na Iglesya ay tumigil ang gawain subalit ang samahan ay nagpatuloy.
Pagkaraan ng labin-limang daan at pitumpu't walong taon, ang panahong nakilla sa pan-relihiyong kasaysayan bilang Panahon ng Kadiliman, ang tunay na Iglesya ay bumangon mula sa mahabang pagkakatulog nito at muling nagpasimulang gumawa. Ang panahon ay noong Hunyo 13, 1903 at ang lugar ay Cherokee County, North Carolina. Sa makasaysayan nitong pagpupulong, isa sa gitna ng grupo na nakisama upang manalangin at pag-aralan ang Salita ng Dios, si A.J. Tomlinson, ay gumawa ng pangungusap pagkatapos na siya ay nanggaling sa taluktok ng isang bundok malapit para sa isang pagpapatuloy na sesyon ng pananalangin: “Ako’y bumaba sa bundok at pumasok sa pagpupulong. Ang mga katanungan ay sinabi. Ang Bibliya ang nagbigay ng mga kasagutan. Sila’y nagsabi sinabi nila na ang Bibliya ay gumagamit ng matuwid na kanila lamang alituntunin ng pananampalataya at isasagawa. Ako ay nagsabi magaling kung susundin mo ang buong Bibliya na gumagamit ng matuwid na magagawa, ito ang Iglesya ng Dios…Pagkatapos ako ay nagsabi, ikaw ba ay sumasang ayon na itong aking sinasabi ay magagawa itong ang Iglesya ng Dios? Sila’y nagsabi kami ay nahahanda. Ako ay nagsasabi kung kayo ay nahahanda upang tanggapin ako na may kaunawaan na ito ay Ang Iglesya ng Dios—na hindi lumalakad pa lang, ngunit ay Ang Iglesya ng Dios. Sila’y nahahanda…Ang kapatid na Spurling…Hinawakan ang Bibliya at ibinigay ito sa akin, iniabot niya ito sa akin at nagsabi, “Tinatanggap mo ba itong (Bibliya) bilang ang Salita ng Dios, paniniwalaan at ito’y isasagawa susundin ang mga ipinag-uutos nito at lalakad sa liwanag na katulad ng Dios na nasa liwanag?” Nararapat doon ay ibigay ko ang aking kamay kay kapatid na Spurling…Tinanggap ko ang pananagutan na may malalim na pagkamatapat at napakalaking kasagraduhan, na hindi makakalimutan.” (Upon this Rock, Vol. 3, p. 64, C.T. Davidson, White Wing Publishing House and Press, Cleveland, Tennessee, 1976).
Kasunod ang “Bumangon at sumilang” (Isa. 60:1) na ang Iglesya noong Hunyo 13, 1903, ito’y nagsimulang muli na kumilos sa pamamahala ng Dios at naranasan na lumago at pagpapalaki hanggang ang isang pagkabuwag ng 1923 na nagdala ng isang paghihiwalay sa linyang pang-pamahalaan at pagtuturo. Si A.J. Tomlinson, ang pangkalahatang Obispo ng Iglesya ng Dios, tumanggi na magtungo sa tabi sa pangkat sa loob ng Iglesya na nangangailangan na ibahin ang anyo ng pamamahala ng Dios sa pamahalaan ng pagpapakilala ng isang saligang batas na humahadlang sa pamamaraan ng pamamahala ng Dios mula sa pangkalahatang pagtitipon.
Na may isang nalabi sa mga nangangailangan upang ipagpatuloy sa paraang pamamahala ng Dios, noong Hulyo 24, 1923 si A.J. Tomlinson ay gumawa ng isang deklarasyon ng paghihiwalay mula sa pag-uutos sa pangkat upang ipagpatuloy na kasama ang Iglesya ng Dios na dating pinagpahayagan sa pamamagitan ng Espiritu Santo mula sa Salita ng Dios.
Ang Iglesya ay lumago at umunlad sa ilalim ng kaniyang pamumuno hanggang sa kaniyang kamatayan nuong 1943. Sa mga taon ng pagsunod mula doon sa mga namali, siya at ang Iglesya ay malimit na magdusa at pana-panahong asunto na nagsasangkot sa ari-arian at ang pangalan “Ang Iglesya ng Dios.” Katapustapusan, ang korte ay nag-utos na ang Ilesya ay itinanyag ang sarile mula sa ibang samahan sa paggamit ng pangalan “Ang Iglesya ng Dios sa ilalim ni A.J. Tomlinson ay ang pangkalaaahatang Obispo.”
Sumunod sa kaniyang kamatayan noong Oktubre 2, 1943, ang kaniyang anak, na si Milton A. Tomlinson, ang napili bilang pangkalahatang Obispo at sa isang kapanahunan ang Iglesya ay napunta sa ilalim ng pangalang “Ang Iglesya ng Dios sa itaas nina A.J. Tomlinson at Milton A. Tomlinson ay ang pangkalahatang Obispo.” Nang 1952 ang kaparehong samahan, ay naligaw mula sa Iglesya sa panahon ng pangangasiwa ni A.J. Tomlinson nang 1921-1923, ay nagdala ng usapin laban kay Milton A. Tomlinson hinggil sa pangalan at ang korte ay nagpayo sa mga iyon sa ilalim ng pangangasiwa ni Milton A. Tomlinson upang tanggapin ang katawagang “of Prophecy” na isang hulapi sa pangalan na Iglesya ng Dios, kaya ang Iglesya ay pinanga-siwaan sa ilalim ng pangalang “Church of God of Prophecy,” ginagamit ang hulapi para sa hangarin ng gawain lamang.
Sa panahon ng pangangasiwa ni M.A. Tomlinson ang Church of God of Prophecy ay nakaranas ito ng napakalaking paglago at pagpapalawak. Sa panahong ito, sa kasamaang palad ang mga binhi ng maling pananamplataya at lubusang pagtalikod na palihim na itinanim at natagpuang mayabong na lumunsad sa mga isip at mga puso ng ilan sa loob ng Iglesya na pinagsama sa mga katayuan ng pamumuno at impluwensiya. Katulad ni Milton A. Tomlinson lumago na tumanda at naging higit at higit na mawalan at pakaunti nang pakaunti na madala ng pataas sa ilalim ng paglulan at pananagutan niya, sa tagsibol ng 1990, nakita ang tulong pamamalakad hanggang ang pangkalahatang kapulungan kung ang bagay ng kung isasaalang-alang ang isang pagpapalit para sa pangkalahatang Obispo na may kinalaman sa pamamagitan ng pangkalahatang kapulungan, sa mga ibang may mga plano at mga palagay tungkol sa pagpapalit ng pangkalahatang Obispo biglang hawakan sa sandali ang pagkakataon na kunin ang mga bagay sa kanilang sariling mga kamay. Si Milton A. Tomlinson ay pinuwersang magbitiw at ibakante ang opisina. Pagkatapos ang grupo ng estado at pambansang obispo, na nagkaroon ng presbiteryo na magkaroon doon ng isang pangkalahatang Obispo sa lugar upang gumawa kasama ng mga iyon, napunta tungkol sa pagpili sa isang pagkakapalit. Ang sinagawa nitong grupo ay isang pag-alis mula sa paraang pamumuno ng Dios na pinamamahalaan ang Iglesya sa simula nito, ang isang pinuno ay pinili sa pamamagitan ng nakararaming paghalal kaysa sa pamamagitan ng buong pagkakaisa ng pangkalahatang kapulungan. Itong bagong pinuno ay nagsimula kaagad upang pamunuan ang Iglesya na palayo mula sa unang pagkakapahayag ng pamahalaan ng Iglesya at pagtuturo. Ang mga detalye nitong pag-alis ay lubusang napakarami at nagangailangan din na maiugnay sa madali, na nasa paraang nasusulat na paglalahad, ngunit sila’y isang bagay na nakatala at mga makukuha sa pamamagitan ng pakiusap.
Sa panahong ito ng pag-alis at pagkabuwag doon sa lumitaw na isang hindi naitatag na samahan ng mga ministro at mga kasapi ng Church of God of Prophecy na nagsimula upang ibahagi ang kanilang mga pagkaunawa tungkol sa kung anong pangyayari sa loob ng Iglesya. Ang samahang ito, ay binubuo ng iba’t ibang mga pang-isang pagpupulong sa iba’t ibang mga panahon at sa iba’t ibang mga lugar, naging kilalang pangkaraniwan sa pangkalahatan na “the Concerned.”
Ang samahang ito ay magiging hindi matatag at walang kapangyarihan na gumawa ng pampamahalaang gawain para sa Iglesya, pagtatangka na walang pagtatagumpay upang makuha ang pandinig at pansin ng ang pangangasiwa ng Church of God of Prophecy upang hanapin na bumalik sa pamahalaan sa pamamahala ng Dios at yakapin ang mga turo at mga aral na unang naipahayag sa Iglesya.
bravenet.com